Het genot van de elektrische fiets

Het genot van de elektrische fiets

19 december 2019 0 Door Erno

Ondanks dat mijn familiestamboom Nederlandser is dan een bitterbal, heeft fietsen nooit echt bij mij in het bloed gezeten. In mijn middelbare schooltijd was ik tot mijn fiets veroordeeld. Iedere dag 8 kilometer naar school. Altijd wind tegen, altijd iets te laat vertrekken en altijd te laat aankomen. Als straf moest je dan een week lang om acht uur melden. Eerder opstaan, maar dezelfde wind tegen. Dit jeugdtrauma heeft naar mijn vermoeden mijn antipathie jegens de fiets doen ontwikkelen. Sinds ik kan autorijden, is dit mijn favoriete vervoersmiddel geworden. Tegelijk ben ik een stuk dikker geworden. Mijn stamboom is Nederlands, maar in mijn vette hart lijk ik meer op een Amerikaan. 

Het genot van de auto

Alles wat ik haat op de fiets, hou ik van in de auto. Regen? Op de fiets striemt hij in je gezicht en word je zeiknat. In de auto roffelt hij tegen het raam en krijg je er een behaaglijk gevoel van – jij zit immers warm en droog in je heerlijke auto. Andere weggebruikers? Op de fiets word je ieder ritje op een haar na doodgereden. Ik rijd ook nog eens door alle rode lichten. Er is namelijk maar één ding stomvervelender dan fietsen, en dat is voor een rood stoplicht staan tijdens het fietsen. Automobilisten hebben in de regel ook niet de beste relatie met andere weggebruikers, maar ik heb daar persoonlijk geen last van. Ik haal mijn schouders op als auto’s geen richting aangeven. Ik geef met alle plezier voorrang aan mensen die voorrang nemen maar het eigenlijk niet hebben. Ook fietsers zonder licht die door het rood rijden maken mij niet boos. Ik zit namelijk in mijn auto. De radio staat aan, mijn stoel zit heerlijk en de temperatuur is precies goed. Ik zit te genieten.

De staat van mijn eigen voertuig

Ik geniet van het voertuig waar mijn lichaam in zit, maar het voertuig waar mijn ziel in zit is ondertussen aan verval onderhevig. Ik sport zelden en doordat ik alles met de auto doe, leg ik ook niet veel kilometers te voet of fietsend af. Dit is een groot nadeel. Ik wil niet dik zijn. Mijn ouders deden daarom laatst een suggestie. ‘Heb je wel eens aan een elektrische fiets gedacht?’ vroeg mijn moeder. Ze schetste de voordelen zoals ik dat net met de auto deed. Files? Die heb je niet op de fiets. Chaotisch stadsverkeer? Met de elektrische fiets rijd je overal tussendoor. Dikke pens? Die heb jij, maar niet meer als je regelmatig op een elektrische fiets zou zitten. Ik moet erkennen dat ze een punt heeft. Vandaag ga ik een goedkope elektrische fiets op de kop tikken!