Een mysterieus smsje

Een mysterieus smsje

27 januari 2020 0 Door Erno

Ik maakte laatst zo iets raars mee. Vlak na de pauze op mijn werk voelde ik een trilling in mijn rechter broekzak. Ik griste nieuwsgierig naar mijn telefoon, die hoogstwaarschijnlijk net een berichtje had ontvangen. Ik checkte mijn Whatsapp, maar geen nieuwe berichten. toen zag ik dat er een kleine rode een stond bij mijn sms berichten. Wie stuurt er in de tijd waarin we leven nu nog een smsje, dacht ik bij mezelf. Mijn telefoon kon het nummer van de verzender van het bericht niet koppelen aan mijn contactpersonen. Dit betekende dat het verstuurd was door iemand die ik nog niet kende. Ik las het bericht: “Ben jij taart, kaasblokjes en worstjes helemaal zat? Vind jij de hele dag met de familie in een koffie kringetje zitten eigenlijk ook heel ongemakkelijk? Wil jij op de verjaardag van je oma eigenlijk maar een ding: je kop er keihard afschroeven? Laat dan vanavond 8 uur je gezicht zien op de volgende coördinaten zien: 52.025343, 4.364023. Neem je favoriete verjaardag item en een rood object mee. Laat even weten of je er bent!” Ik was compleet verrast door het vage bericht. Ten eerste vond ik het wel degelijk leuk om samen met mijn familie in een koffie kringetje te zitten. Ten tweede voelde ik nooit de behoefte om mijn kop eraf te schroeven bij de verjaardag van mijn oma.

De fietstocht

Desondanks was ik benieuwd naar wat het bericht nou eigenlijk betekende en wie het had gestuurd. Ik besloot dat ik weinig te verliezen had. Dus ik pakte mijn rode item en een feest object in beide handen en besloot die avond om om acht uur de deur uit te gaan op zoek naar de coördinaten. Het was een half uur fietsen van mijn huis. Ik fietste met een hand aan het stuur en in de andere maps om te kijken waar ik heen moest. De coördinaten leidde me naar een bos aan de rand van Delft. De Delftse hout lag vlak naast de stad en ik wist dat het pad hobbelig kon zijn. Ik besloot mijn telefoon in mijn zak te stoppen en stug door te fietsen. Eenmaal op de locatie aangekomen keek ik verhit om me heen. Ik zag niemand! Ik besloot een half uurtje te wachten, maar nog steeds niemand. Teleurgesteld stapte ik op mijn fiets en ik trok mijn telefoon uit mijn zak om te checken waar ik heen moest. Precies op dat moment stuitte ik op een hobbel. De telefoon vloog uit mijn handen! Ik snakte naar adem, ik had het nieuwe toestel met huawei abonnement nog geen dag geleden aangeschaft! Wonder boven wonder wist ik het apparaat te vangen in mijn mond. Ik haalde opgelucht adem en fietste naar huis. Ik heb nooit geweten van wie het smsje kwam.