De prijs van volwassenheid

De prijs van volwassenheid

19 december 2019 0 Door Erno

De weg van de jeugd naar de volwassenheid is geplaveid met vele levensveranderende ontwikkelingen. De grootste verandering vindt plaats als je gaat werken in plaats van leren. Je vrijheid neemt af, maar je bezit neemt toe. Zolang je onder de vleugels van je ouders leeft – voor sommigen is dat tot hun achttiende, maar voor velen ook tot ver in hun studententijd – heb je zelf bijna niets, behalve een grijpstuiver die je verdient met een of ander flutbaantje. Zodra je de arbeidsmarkt opgaat verandert dit. Plots worden er grote bedragen op je rekening bijgeschreven. In deze blog reflecteer ik op de vraag hoe deze verandering een mens kan beïnvloeden.

Van idealisme naar egoisme 

Een opvallende ontwikkeling die ik constateer, is dat iemands persoonlijke situatie vaak diens politieke overtuigingen beïnvloedt. Idealen hebben in principe niets te maken met jouw eigen situatie.Toch tonen jongeren sinds jaar en dag een veel linksere inborst dan ouderen tijdens de gang naar de stembus. Ze zijn voor hoge belastingen, voor solidariteit en voor mondiale nivellering. Dit is een makkelijk in te nemen standpunt, want zelf hebben ze nog geen bezit. Zij zijn niet degenen die het geld ophoesten waarmee deze idealen betaald worden. Zodra mensen ouder worden, verschuiven ze vaak over het politieke spectrum. Ze worden rechtser. Nu ik zelf ouder word, moet ik bekennen dat dit ook voor mij geldt. Ik stemde eerst Groenlinks en nu D66. Van links naar het midden. Eindig ik straks bij de VVD – een partij met de diepgang van het biljettenvakje in hun portefeuille?

Tussen arm en rijk

Het is niet per se zo dat je zodra je meer geld verdient, je ook meer leuke dingen kunt doen. Via de Goedkoopste shortlease die ik kon vinden kan ik nu relatief goedkoop in een auto rijden, maar toch vormt het bezitten van een auto een flinke verhoging van je maandlasten. Ook het huren van een woning in de grote stad is een prijzige aangelegenheid. Als je dan daarbovenop ziet hoeveel de fiscus van je loon inhoudt, blijft er niet veel over om leuke dingen van te doen. Rechts stemmen wordt zo een stuk aantrekkelijker. Eigenlijk is dat jammer. De idealen van links zitten nog steeds in mijn hart, maar het egoïsme van rechts heeft zich eveneens een weg naar mijn hart gebaand. Sinds ik iets heb om over egoïstisch te zijn, is het een stuk moeilijker geworden om niet egoïstisch te zijn.